THE RETURN
ZONDAG
Spring. Als je de ladder gebruikt, ben je een lafaard.
Doe maar, Vtyok. Jij bent nu. - Waarom ik?
Ben je bang? - Kom op.
Het is eng. - Doe niet zo bang.
Pas op je oksels.
We kunnen beter met de ladder. - Ben je een lafaard?
Zit je vast of zo?
Wat als het misgaat? - Stil. Je springt na mij, oké?
Heb je pijn aan je oksels? - Nee.
Kom op, spring.
Wat is er nou?
Als je bang bent, kom dan naar beneden. We blijven niet wachten.
Hij springt wel. Hij moet zich er even toe zetten.
Vanya.
Spring.
Kom op, spring.
We gaan, Andrei.
Het wordt laat. Spring, of kom naar beneden.
Dan bekijk je het maar.
Vanya, m'n jongen.
Mama.
Ik zei dat je hier weg moest blijven.
Mama... - Trek dit aan.
Laten we naar huis gaan. - Ik kan niet.
Waarom niet? - Ik moet springen.
Waarom? - Als ik niet spring...
Als ik niet spring, dan noemen ze me een lafaard.
Ze weten het niet. Maak je geen zorgen.
Maar jij weet het. Jij weet dat ik niet ben gesprongen.
Jij weet dat ik naar beneden klim. - Ik zeg het tegen niemand.
Spring gewoon een andere keer.
Zeker weten? - Ja.
Ik was zo bang. Zonder jou had ik het vast niet overleefd.
Doe niet zo mal, schat. Ik ben nu hier bij je.
MAANDAG
Hallo.
We praten niet met lafaards.
Wie is hier een lafaard?
Jij bent een lafaard. - Beweer je soms van niet?
Zeg maar, Andrei. Wat is hij?
Een lafaard.
Begrepen? - Hufter.
M'n T-shirt is gescheurd. - Mijn lip ook.
Moeder maakt je af.
Kom op, pak me. Kom op.
Mama. Hij heeft mijn T-shirt gescheurd.
En mijn lip ligt open.
Stil. Allebei. - Mama.
Stil. Jullie vader slaapt.
Wie? - Wie slaapt er?
Jullie vader.
Ga naar binnen.
Hij is het. Zeker weten.
Schenk ze wat wijn in.
Hallo.
Dag, pa. - Laat ons drinken.
Lekker?
Niet echt.
Ik vind van wel. Mag ik nog wat? - Zo is het genoeg.
Eet nu maar.
Is dat uw auto op het erf? - Ja.
Kunnen we een ritje maken? - Zeker.
We gaan een uitstapje maken. - Echt?
Zeker. Morgenvroeg. - Echt, mama?
Ja, jongen.
Gaan we ook vissen? - Zeker, als je dat wilt.
Kleintje.
Luister, kleintje.
Heb je de loodjes erin gedaan? - Ja.
Mooi zo.
Je hebt ze zelf ingepakt. - Ja.
Hij is enorm. Het komt vast wel goed. - Vast wel.
Waar komt hij vandaan?
Hij was er ineens. Ben je niet blij?
Jawel. Maar ma zei dat hij piloot was. Zo ziet hij er niet uit.
Hoezo? - Piloten hebben...
een uniform...
en een pet.
Hij is op verlof. Waarom zou hij een uniform dragen?
Misschien is dat het.
Heb je de camera? - Ja.
En een schrift.
Om huiswerk te maken? - Om een dagboek bij te houden, idioot.
Natuurlijk. We houden een dagboek bij.
Waarom slapen jullie niet? - Oké, ma. We gaan slapen.
Wat hebben we hier? Stenen? Jullie gaan maar twee dagen.
We hebben alles nodig. - Oké. Ga maar slapen.
Mama.
Waar komt hij vandaan? - Hij is gewoon gekomen. Slaap nu maar.
DINSDAG
Ivan.
Wat? - Wat is er, vader?
Wat?
Wat is er, vader? Waarom zeg je dat niet?
Wat is er, vader.
Zo is het beter. Wat is er toch?
Schaam je je om me papa te noemen? - Nee.
Lieg niet tegen me. - Ik lieg niet.
Noem me papa, zoals een zoon hoort te doen.
Ja, pa. - Goed zo, jongen.
Andrei, waar zijn we?
Ben je wakker? Ik dacht dat je de hele weg zou slapen.
Jij bent degene die altijd de hele weg slaapt.
Hoelang is het nog?
Zo'n 30 kilometer, denk ik.
Wie belt hij? - Hoe moet ik dat weten?
Ik wil eten. - Geduld.
Het dorp is niet ver. Pa zegt dat we daar gaan eten.
Zei pa dat? - Ja, dat zei pa.
Ik heb nu honger.
Ivan, pak de fles uit de rugzak.
Daar niet, in de zijzak.
Dank je.
Drinken achter het stuur? - Ja. Wil je ook?
Nee.
Waarom maak je foto's van die onzin?
Neem een foto van mij. - Wacht even.
Gesloten. Het café is dicht, pa. - Dat zie ik ook, ja.
Zoek vlug uit waar we kunnen eten. - Hoe?
Ben je achterlijk? Vraag het iemand. Vind iets. Vlug.
En Andrei? - Ik wil eten.
Hij vindt ons wel. Het is 'n grote jongen.
Andrei.
Kom hier.
Dichterbij.
Wat doe je hier? - Ik?
Ik vroeg wat je hier deed.
Ik heb een restaurant gevonden.
Heb je drie uur lang gezocht? - Ik wou even kijken naar...
We wachten en jij staat hier wat rond te lummelen.
Dit gebeurt niet meer, begrepen?
Ik wou alleen... - Antwoord. Begrepen?
Ik zal het niet meer doen, papa.
Goed zo. Laten we gaan eten. Ivan, laten we gaan.
Ik ga niet mee. - Waarom niet?
Ik heb geen honger. - Daarnet rammelde je nog.
Ik hoef niet meer.
Laat hem, pa. Hij is zo koppig als een ezel.
Ga maar eten. Ik wacht hier. - Je gaat met ons mee.
Dank je.
Je hebt twee minuten om je bord leeg te eten, Ivan.
Ik heb geen honger.
De tijd gaat nu in.
Eet dat brood op. - Het is vies.
Wie denk je dat het zal opeten?
Niemand. We gooien het gewoon weg.
Nog 30 seconden. Eet je soep en je brood op.
Ik wacht in de auto.
Je gaat zitten en je soep en je brood opeten. Begrepen?
Ja.
Ja‚ papa.
Ja.
Oké, ga zitten.
Heeft iedereen genoeg gehad? - Ja, bedankt papa.
Ja.
Goed. Pak aan, Andrei. En roep de serveerster.
Waar ga je naartoe? Roep haar. - Hoe?
Met je mond natuurlijk.
Hallo, mevrouw. Juffrouw.
Andrei. Mevrouw, heeft u even?
Heeft u even? - Een momentje.
Wacht buiten op me.
Hallo. Ja, ik ben het.
Wat was dat met dat eten? Moet je echt de grapjas uithangen?
Rot op.
Heb je al dat geld gezien? - Nou en?
Niets. - Hé, jongens.
Hebben jullie geld op zak?
En als ik wat vind?
Oké dan.
Wegwezen, Sergei.
Je portemonnee is gepikt. - Kun je ze zelf niet pakken?
Wacht hier.
Ik weet niet wat er gebeurde. Ze vielen ons aan.
Als hij hen vindt, dan vermoordt hij hen. Ik zou ze vermoorden.
Meekomen.
Is het deze? - Ja.
Leef je uit. - Wat bedoel je?
Hij sloeg je, toch? Doe met hem wat je wil.
Alstublieft. - Hou je mond.
Waar wacht je op? Hij sloeg je, Andrei.
Nee, papa. Dat wil ik niet.
Hij sloeg jou ook, Ivan. Kom op. - Laat hem gaan.
Waarvoor was het geld? - Ik had honger.
Maak dat je wegkomt.
Je hebt geen ballen.
Ik was nog niet zover. - Pech.
En als ik het geld nu kwijt was? - Je zag toch wat er gebeurde?
Ik was aan het telefoneren.
Andrei, Ivan, hier komen. Pak jullie spullen.
Vergeet de hengels niet.
Andrei, dit is genoeg voor twee kaartjes voor de bus naar huis.
Waarom? - Ik heb belangrijke zaken.
We zouden naar de watervallen gaan. - Een volgende keer.
Over 12 jaar zal je bedoelen.
Wat zei je?
We gaan erheen als je over 12 jaar terugkomt.
Of heb ik het mis?
Pa... - Ga met je broer mee.
Het kwam door het geld. - Welnee.
Door die onenigheid in dat restaurant?
Dat was het ook niet. - Wat dan, slimmerd?
Hij zit niet op ons te wachten.
Alleen een idioot ziet dat niet in.
Wie is hier een idioot? - Jij.
Lafaard.
Eikel.
Stap uit.
Een enorme idioot.
En je zaken dan? Gaan we naar de waterval?
Ik heb drie dagen om ergens heen te gaan om iets te regelen.
Daarna gaan we naar de watervallen?
Mama verwacht ons morgenvroeg terug.
Wil je drie dagen met ons doorbrengen of wil je nog eens twaalf jaar wachten?
Andrei?
We gingen vissen en moeder weet dat we bij jou zijn. Dus ik vind het goed.
Ivan?
Iedereen akkoord?
Stap in, Andrei. We vertrekken.
Ik heb honger.
Andrei, heb jij honger? - Nee.
Ik ook niet. Wacht maar tot het avondeten.
Ik ga er een paar halen.
Er is zo veel vis. - Tonnen vis.
Haal voor mij ook. - Doe het zelf.
Dan hoef je mij ook niets meer te vragen.
Hier, eet.
Wat moet ik ermee doen?
Ik kan er soep van maken. Weet jij hoe, pa?
Ja, maar ik eet geen vis.
Waarom niet? - Ik heb er ooit te veel van gegeten.
Waar?
Hier ver vandaan.
Vergeet het vuur niet te doven.
Wie zet er nu zo een tent op?
Hij moet worden gespannen.
Andrei.
Wat zei hij over die vis? Waar zou dat gebeurd zijn?
Weet ik niet. Misschien in het noorden.
Zag je hoe stil hij werd toen je ernaar vroeg?
Waarom?
God mag het weten. Hij wil het misschien vergeten.
Maar waarom?
Verzin eens iets nieuws. Hoe kan ik dat nu weten?
Hij liegt gewoon.
Welnee, wat een onzin.
Waarom slijm je zo bij hem? - Ik?
Ja, jij. Papa dit, papa dat.
Hij is een volwassene. - Die zijn er genoeg.
Je gelooft alles wat hij zegt, maar wie is hij eigenlijk?
Misschien is hij een gangster. Straks snijdt hij ons de keel door.
Wat? - Je hoorde me wel.
Doe niet zo dom. - Wacht maar tot hij zijn mes pakt.
Lach maar.
Hou op. - Ik ga Ivans keel doorsnijden.
Hoepel op.
Stop ermee.
Hou op.
Genade?
Stop. - Genade?
Snap je het niet? We zijn alleen.
Hoe weten we zeker dat hij onze vader is?
Waarom geloof je hem?
Idioot, mama heeft gezegd dat hij onze vader is.
Hij is onze vader, begrepen?
Idioot.
Kleintje.
Ben je nou aan het huilen? - Ga toch weg.
Je verzint gewoon allerlei onzin. - Ik wil naar huis.
Laten we morgen gaan vissen.
Vroeg, als hij nog slaapt.
Denk maar hoe ze zullen bijten. Laten we dat doen.
Oké. - Ga maar slapen dan.
Wat is dit? - Het dagboek. Het is jouw beurt.
Morgen. Het is al laat.
Hier, een zaklamp.
Elke dag, hadden we afgesproken.
Je vergeet altijd alles, kleintje. - Schrijf gewoon.
WOENSDAG
Pak de hengels. We vertrekken.
Waarheen?
Verder. Snap je het niet? - Zei pa dat?
Ja, papa zei dat. We gaan.
Waarom moeten we gaan? Ze begonnen net te bijten.
Zet eens wat anders op.
Al dat aas verspild.
Zet maar uit.
Ik zag een enorme karper. Ik kon mijn werphengel gebruiken.
Andrei, kijk eens hoe ver het nog is tot Beketovo.
Waarom Beketovo? Het is hier goed vissen.
Waar klaag je over? - We hadden kunnen vissen.
We kwamen om uit te rusten.
Ga maar.
Hier. Vissen.
En? Wilden ze een beetje bijten?
Hier, kleed je om.
Waarom kwam je terug? Waarom?
Waarom kwam je ons halen?
Wat moet je met ons?
We hebben het goed zonder jou, met moeder en oma.
Waarom kwam je terug?
Waarom nam je ons mee?
Wat moet je met ons? Geef nou antwoord.
Jullie moeder heeft het me gevraagd. - O ja?
En jij dan? - Ik wilde ook bij jullie zijn.
Waarom? Om ons te treiteren?
Kleed je om.
Zitten we vast, pa?
Oké. Eruit.
Trek je schoenen uit. - Wat?
Ivan, schoenen uit.
Hier. En trek je jas aan.
Zaag wat takken af.
We zeggen dat we niet meer verdergaan.
Ik wil naar huis. - Nou, ik niet.
Duurt het nog lang? - Nog eventjes.
Leg ze onder de band.
Ik zei eronder, niet ervoor.
Hoe?
Met je kleine handen.
Ik laat het je één keer zien.
Begrepen? Nu onder de andere band.
Wat loop je nou te lummelen. - Wat? Doe het dan zelf, wijsneus.
Erachter, en duwen.
Eén, twee, drie. Duwen. Begrepen?
Begrepen.
Vind je het nog steeds leuk?
Rijden maar. Rijden, zei ik.
Gas rechts, koppeling, links. - Weet ik.
Kom op.
Goed zo, Andrei.
Aan de kant.
Stap in, Ivan.
DONDERDAG
Pa, wat is dit? Waar zijn we?
Woont er hier iemand? - Nee. Alleen wij zijn hier.
Wat doen we hier? - Niets. We gaan naar een eiland.
Een eiland? - Welk? Dat daar?
Nee, een ander.
Uitstappen.
Goed strak opwinden.
Gevonden? Mooi zo, jongen. Zet het op het vuur.
Wat gaan we nu doen, pa? - We teren de boot en gaan zeilen.
Hoelang gaan we zeilen? - Een hele tijd.
Beter uitsmeren, Andrei. Het moet goed dekken.
Die naad daar.
Duw de boot in het water. En leg er de spullen in.
Ga bij de riemen zitten.
Wat zit je nu te kijken? Roeien. - Waarheen?
Recht vooruit.
Ivan, richt de boeg in de golven. - Ik kan het niet.
Roei op mijn commando. Roeispanen naar boven. Naar boven zei ik.
Roei. En trek, en trek...
Kom op, Andrei. Zo moet het.
Trek, en trek...
Trek.
Ik hou het niet vol. - Jawel, Ivan, je kan het.
Roei zelf. Jij bent sterker.
En trek, en trek.
We zijn er.
Hangen je kleren te drogen? - Tuurlijk, pa.
Hou je adem in en drink.
Drink. - Nee.
Drink.
Doorslikken.
Wat is er, pa?
Ga slapen.
Hoe gaat het, kleintje? - Als hij me aanraakt, vermoord ik hem.
Verdorie, het is nat.
Meen je dat nou? - Wat?
Over dat vermoorden. - Als hij me aanraakt, vermoord ik hem.
Juist.
VRIJDAG
Waar heb je dat gehaald? - Uit de tent.
Slaapt hij nog? - Hij is er niet.
Waar is hij?
Heb je het gestolen? - Ja.
Leg onmiddellijk terug. - Nee, ik wil het bij me houden.
Waarom?
Wat als hij ontdekt dat het mes weg is? - Dan is het weg.
Dan is hij het kwijtgeraakt.
Je verklikt me niet, hč? - Tuurlijk niet.
Dat is dan afgesproken.
Bij de oever zag ik een vis uit het water springen.
Zo groot.
We hebben wel wormen nodig. Die soort vang je niet met brood.
Laat je mij het mes dragen? - Nee, ik hou het bij me.
Hé, jongens.
Laten we gaan, ik zal het eiland laten zien.
Geen ontbijt? - Later. We gaan.
Ivan, wat scheelt eraan? - Mijn been doet pijn.
Doet je been pijn? Je hebt er zeker op geslapen. Kom.
Mijn been doet pijn.
Je kan teruggaan als het niet overgaat. Kom.
Volg me, jongens.
Nu zal je het zien.
Nou, kom je nog? - Kom op.
Ben je bang?
M'n been doet pijn.
Geef me je hand. Waar is Ivan? - Hij komt niet.
Oké.
Hij heeft hoogtevrees, pa.
Te gek. - Kom hier.
Kijk daar. - Cool.
Andrei, naar beneden. Vlug.
Ken je die mop? Een man telefoneert:
Hallo, spreek ik met de raketbasis?
'Je belt het verkeerde nummer.' 'Nee, jullie.'
Een andere mop. Een man rijdt op een kameel...
Alles met mate.
Andrei en ik halen hout en jij wast af, Ivan.
Waarom ik?
Wie het langzaamst is, ruimt op.
Niet slecht. Goed voor een eerste poging.
De...
Je kom is gezonken.
Gezonken?
Hij spoelde weg met een golf.
Spoelde weg? Waar moet ik uit eten?
Ik deed het niet met opzet.
Ik zal je laten zien hoe je er een maakt uit hout.
Dat kan ik niet.
Ik zal het je leren.
Wat is er nou? - Niets.
Jullie zijn een tijdje op jezelf.
Waar ga je heen, pa? - Een ommetje maken.
We hebben wormen nodig. De vissen bijten niet met brood.
Zoek ze maar.
Zoek ze maar. Gemakkelijk gezegd. Er is hier alleen maar zand.
Waarom heeft hij de rugzak mee? - Om paddenstoelen te verzamelen?
We kunnen diep het bos ingaan, om wormen te zoeken.
Dat is te ver. - We hebben toch wormen nodig.
Dan gaan we samen. Neem een blik mee.
Lukt het hiermee? - Ja.
Is dit wel een eiland? - Zeker. Omgeven door water.
Geen mensen? - Waarschijnlijk niet.
Het is zeker wel 100 jaar oud. - Waarschijnlijk.
Andrei, waar ben je? - Ik kom eraan.
Kijk.
Waar komt deze put vandaan? - Maakt niet uit. Er zijn massa's wormen.
Waar is het blik?
Voor deze wormen zullen de vissen springen.
Gooien we ze vanaf de oever? - Vanaf de boot.
Wacht even. We hebben vaders toestemming nodig.
Waarom? We kunnen toch zelf roeien.
Kom op, duwen.
Waar ga je heen? Kom terug. - We blijven hier aan de oever.
Pa, we blijven niet lang weg.
Hier. Je krijgt een uur. Wees om half vier terug, dan pakken we in. Oké?
Oké, pa. - Kom, ga zitten.
Binnen een uur terug.
En blijf in het zicht. - Oké, pa.
Oké, pa.
Echt hoor, je vraagt erom.
Laten we gaan. Het is al drie uur. Binnen een halfuur moeten we terug zijn.
Ik werp nog een paar keer.
Het heeft geen zin. Ze bijten niet vandaag.
Zullen we die kant uit roeien? - Vader zei dat we terug moesten.
Zanik niet zo steeds. We nemen een kijkje en dan gaan we terug.
Oké. Kom op.
Andrei, kom hier.
Haast je.
Wat is er? - Er was hier een enorme vis.
Waar?
Snel ga de hengel halen. - Waarom ik?
Schiet op. - Verdorie.
Wat zeg ik tegen pa? - Dat we een vis gevangen hebben.
Maar het was mijn idee.
Kijk wat we gevangen hebben. - Andrei, hoe laat is het?
Je hebt een horloge. Hoe laat is het? - 7 uur, pa.
En wanneer moest je terug zijn? - Om half vier.
Zo'n vis laat je niet schieten. - Ik praat niet tegen jou.
Hoe is dit mogelijk, Andrei? - Maar je begrijpt toch...
Wat doe je? - Hoorde je me niet roepen?
Waag het niet om me te slaan. Ik zei toch dat de vissen beten.
Waarom heb je dat horloge? - Om de tijd af te lezen.
En wat is er gebeurd? - We vingen een vis...
Raak hem niet aan. Het is mijn schuld.
Dat is ook zo. Sla me niet. Het was Ivan.
Jij was degene met het horloge.
Wat wil je van me? Smeerlap. Rotzak.
Vermoord me dan. Vermoord me.
Rotzak. Ik haat je. - Je vermoorden?
Moet ik je vermoorden? - Raak hem aan en ik vermoord je.
Mij vermoorden? - Stop. Ga weg.
Ga weg.
Ik zou van je kunnen houden als je anders was...
maar je bent vreselijk. Ik haat je.
Je raakt ons niet aan, hoor. Je stelt niets voor, begrepen? Niets.
Je hebt het fout, zoon. - Nee.
Ivan.
Blijf hier.
Ivan.
Pa.
Ivan, wacht op me.
Ivan, stop.
Ga weg. Ik haat je.
Zoon, laat me erop. - Wat wil je? Ga weg.
Zoon, alsjeblieft.
Als je niet weggaat, spring ik. Hoor je me?
Ivan, niet doen. Wacht op me. - Echt hoor, ik spring.
Ik doe het, smeerlap...
Hoor je me? Ik spring. Ik doe het.
Hoor je me, smeerlap? Ik doe het.
Zoon...
Andrei... - Hij is dood.
We moeten hem meenemen.
Waarheen?
Naar de boot.
Hoe?
Met onze kleine handen.
Kom op. Pak zijn benen.
Ik kan het niet.
Kom hier.
We pakken hem bij zijn armen.
Haal de bijl. - Waarvoor?
Haal de bijl, zei ik.
Ik kan het niet, Andrei. - We moeten even uitrusten.
Dit is niet goed, Andrei. - Zeker wel.
We zijn verloren, ik zeg het je. - Sta op. We gaan.
Andrei.
Wat? - Wat moeten we doen?
Zijn ogen zijn open.
Sta op. We gaan.
ZATERDAG
We leggen alles in de boot.
Wat was dat? - Ik moet een rots hebben geraakt.
We brengen de spullen naar de wagen.
We trekken hem erin.
Pa.
Kijk.
Verstop het.
Andrei, m'n voeten zijn nat. - Doe je schoenen uit.